سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

چون قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر؛ نه رهایم ، نه اسیر !
◆•◆•◆•◆
گویند رفیقانم کز عشق بپرهیزم
از عشق بپرهیزم ، پس با چه درآمیزم؟
◆•◆•◆•◆
گره خورده نگاهم
به در خانه که شاید
تو بیایی ز در و
گره گشایی ز دلم...

بایگانی

بند پنجم از ترکیب بند محتشم :

 

چون خون ز حلق تشنهٔ او بر زمین رسید        جوش از زمین به ذروه ی عرش برین رسید

    نزدیک شد که خانهٔ ایمان شود خراب        از بس شکستها که به ارکان دین رسید   

     نخل بلند او چو خسان بر زمین زدند         طوفان به آسمان ز غبار زمین رسید        

     باد آن غبار چون به مزار نبی رساند         گرد از مدینه بر فلک هفتمین رسید         

        یکباره جامه در خُم گردون به نیل زد        چون این خبر به عیسی گردون نشین رسید

        پر شد فلک ز غلغله چون نوبت خروش        از انبیا به حضرت روح‌الامین رسید                 

 کرد این خیال وهم غلط کار، کان غبار        تا دامن جلال جهان آفرین رسید            

هست از ملال گرچه بری ذات ذوالجلال

او در دلست و هیچ دلی نیست بی‌ملال

 

----------------------------------------------------------------

معنی ذِروِه در فرهنگ معین : 1 - نوک کوه ، قله 2 - تارک سر 3 - بالای هر چیز.

۹۴/۰۷/۲۷

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی