سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

چون قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر؛ نه رهایم ، نه اسیر !
◆•◆•◆•◆
گویند رفیقانم کز عشق بپرهیزم
از عشق بپرهیزم ، پس با چه درآمیزم؟
◆•◆•◆•◆
گره خورده نگاهم
به در خانه که شاید
تو بیایی ز در و
گره گشایی ز دلم...

بایگانی

ردّ پا

يكشنبه, ۱۱ مرداد ۱۳۹۴، ۱۱:۴۵ ب.ظ

 کجایی ای فراموشی ...

سنگفرش 

    زیر پای هیچ کس

        ذره ای فرو نمیرود

سنگفرش 

     راه رسمی زمان ماست

عصر 

   عصر مردم بدون رد پاست 


شعر از محمد مهدی سیار

پ ن1: اتفاقا چه نعمت بزرگی! همه ی رد پاها که دوست داشتنی نیستند! فکر کن چه درد بزرگی بود دیدن هر روزه ی رد پای آدم هایی که ... !!!(حالا هر چی! )

رد پا شاید همون "خاطره" باشه ! و آدم های بدون رد پا شاید یعنی آدم هایی که خاطره نمیشن ! آدم های فراموش شده ! آدم های فراموش شونده ! آدمهایی که باید فراموش شوند! آدمهایی که مثل رعد میان و مثل برق میرن! مثل رعد پر سر و صدا و مثل برق سوزاننده! و چه خوب که هیچ خاطره ای از خودشون به جا نگذارن!

 فراموشی یکی از پنهانی ترین مهربانی های پروردگار ماست! ... و بر هر نعمتی شکری واجب !  :-)

پ ن2: یاد شعر قیصر افتادم : 

ما در عصر احتمال به سر می بریم

در عصر شک و شاید 

در عصر پیش بینی وضع هوا

از هر طرف که باد بیاید

در عصر قاطعیت تردید

...

...

...

 

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی