سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

چون قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر؛ نه رهایم ، نه اسیر !
◆•◆•◆•◆
گویند رفیقانم کز عشق بپرهیزم
از عشق بپرهیزم ، پس با چه درآمیزم؟
◆•◆•◆•◆
گره خورده نگاهم
به در خانه که شاید
تو بیایی ز در و
گره گشایی ز دلم...

بایگانی

آینه های ناگهان

دوشنبه, ۲۹ تیر ۱۳۹۴، ۱۲:۱۰ ق.ظ

دردهای من

جامه نیستند 

             تا ز تن در آورم

"چامه و چکامه"  نیستند

تا به "رشته ی سخن" درآورم

نعره نیستند

            تا ز "نای جان" برآورم

دردهای من نگفتنی

دردهای من نهفتنی است

دردهای من

گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست

درد مردم زمانه است

مردمی که جنس پوستینشان

مردمی که رنگ روی آستینشان

مردمی که نامهایشان

جلد کهنه ی شناسنامه هایشان

                                    درد می کند

من ولی تمام استخوان بودنم

لحظه های ساده ی سرودنم

                                درد می کند

انحنای روح من

شانه های خسته ی غرور من

تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است

کتف گریه های بی بهانه ام

بازوان حس شاعرانه ام

                           زخم خورده است

دردهای پوستی کجا؟

درد دوستی کجا؟

این سماجت عجیب

 

پافشاری شگفت دردهاست

دردهای آشنا

دردهای بومی غریب

دردهای خانگی

دردهای کهنه ی لجوج

 

اولین قلم

حرف حرف درد را

                   در دلم نوشته است

دست سرنوشت

                  خون درد را

                              با گلم سرشته است

پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟

درد

رنگ و بوی غنچه ی دل من است

پس چگونه من

رنگ و بوی غنچه را ز برگهای توبه توی آن

                                           جدا کنم؟

دفتر مرا

دست درد می زند ورق

شعر تازه ی مرا

درد گفته است

درد هم شنفته است

پس در این میانه من

از چه حرف می زنم؟

درد ، حرف من نیست

درد ، نام دیگر من است

من چگونه خویش را صدا کنم؟

----------------------------------------------------------------

آینه های ناگهان - قیصر امین پور

این کتاب شامل گزیده ی شعرهای سالهای 64 تا 71 قیصر امین پورِ و به نظرم یکی از بهترین مجموعه شعرهای شعر معاصر! پر از شعرهای خوب ! یکی از عزیزترین کتابهایی که دارم و بسیار هم دوستش می دارم! کتابی با ورق هایی نسبتاً کاهی با بویی مست کننده و جلد سُرمه ای بسیار خوشرنگ که عنوان کتاب و اسم قیصر، با خط شکسته ی زیبایی روی اون نقره کوب شده! شعر هایی که خیلی از بندهاش از شدت ظهور و بروز و شهرت قسمتی از حافظه ی ادبی نسل ماست . مثل:

"هر روز بی تو ، روز مبادا است!" - " ... ناگهان ، چقدر زود ، دیر می شود!"  - "هرچه هستی باش! اما باش!"  - " به چشم ما گل بی داغ کمتر از خار است" -" ساحل بهانه ای است ، رفتن رسیدن است" و ...

می خواستم عنوان چندتا از بهترین شعر های این مجموعه رو که بیشتر دوست دارم ، بنویسم . ولی دیدم اونوقت باید اسم تک تک شعرها رو بنویسم؛ هر 70 شعر مجموعه رو!

  پ ن1: ... کاش قیصر هنوز بود ...  شاعری که به شدت بزرگ بود ، به شدت می فهمید ، درک می کرد ، درد داشت ! و به شدت انسان بود!

هر چند تنها همین آینه های ناگهان ، هم کافیه برای همیشگی و جاودانه بودن قیصر ما! خدایش بیامرزد

پ ن2: " خداوندگار شعر و شمشیر" تعبیری که قیصر درباره ی حضرت امیر علیه السلام به کار برد! خیلی باشکوه ! خیلی شیرین !

---------------------------------------------------------------

[داره بارون می باره]...

تصویر جلد دستور زبان عشق

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی