سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

چون قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر؛ نه رهایم ، نه اسیر !
◆•◆•◆•◆
گویند رفیقانم کز عشق بپرهیزم
از عشق بپرهیزم ، پس با چه درآمیزم؟
◆•◆•◆•◆
گره خورده نگاهم
به در خانه که شاید
تو بیایی ز در و
گره گشایی ز دلم...

بایگانی

شمعدانی

پنجشنبه, ۶ فروردين ۱۳۹۴، ۱۲:۱۴ ق.ظ

من را

شمعدانی ای بدان

در گلدانی کوچک

که بیشتر از آب و آفتاب

به تو نیاز دارد !

حیف! گل به این نازنینی جاش واقعا تو شعر فارسی خیلی خالیه!

نمیدونم از کِی و چرا عاشق شمعدونی شدم نمیدونم به خاطر شمعدونی بود که عاشق ماسوله و بالکنا و پنجره های رؤیاییش شدم یا بالعکس!

هر چیه برای من، شمعدونی ، خیال انگیزترین گُل دنیاست!

یه جورایی نمادِ زنده ی زندگی و ... مِهر! حتی بیشتر از گل سرخ!

امکان نداره جایی شمعدونی ببینم و دلم نخواد خم بشم و دستی به اون برگهای کُرک دار معطرش بکشم و بعد دستهامو بو کنم

۹۴/۰۱/۰۶
سپیدار

شمعدانی

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی