سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

چون قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر؛ نه رهایم ، نه اسیر !
◆•◆•◆•◆
گویند رفیقانم کز عشق بپرهیزم
از عشق بپرهیزم ، پس با چه درآمیزم؟
◆•◆•◆•◆
گره خورده نگاهم
به در خانه که شاید
تو بیایی ز در و
گره گشایی ز دلم...

بایگانی

نشسته گرد سفر ، روی شانه ی روحم

شنبه, ۲۰ دی ۱۳۹۳، ۰۴:۲۰ ب.ظ

دختران شهر

به روستا فکر می کنند

دختران روستا

 در آرزوی شهر می میرند

مردان کوچک

به آسایش مردان بزرگ فکر می کنند 

مردان بزرگ 

در آرزوی آرامش مردان کوچک

می میرند

کدام پل

در کجای جهان

شکسته است

که هیچکس به خانه اش نمی رسد؟

********

شعر از: گروس عبدالملکیان

پ ن1: با اینکه(همه مون) میدونیم شرایط و موقعیتی که داریم ، آرزو و رؤیای-شاید- دست نیافتنی خیلی هاست ؛ پس چرا هیچ کس راضی نیست ؟!!!!

درسته ! راضی بودن ، کار سختیه ! سخت تر از حرف و شعار و وهم و گمان !

البته که"هیچ کس" اغراقه! وگرنه خودم با چشمای خودم ، کسانی رو دیدم که راضی اند! حتی در شرایطی که حتی فکر کردن بهش هم دیوونه م می کنه ؛ شرایطی که تصورش هم برا نابودی من کافیه !

پ ن2: "دل" آدم ، عجیب ترین چیزیه که خدا آفریده !

جز خدا کیست که در سایه ی مهرش باشیم؟

رحمت اوست که پیوسته پناه من و توست

۹۳/۱۰/۲۰
سپیدار

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی