سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

دل آدمی بزرگتر از این زندگیست ، و این راز تنهایی اوست

سپید مشق

چون قناری به قفس؟ یا چو پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر؛ نه رهایم ، نه اسیر !
◆•◆•◆•◆
گویند رفیقانم کز عشق بپرهیزم
از عشق بپرهیزم ، پس با چه درآمیزم؟
◆•◆•◆•◆
گره خورده نگاهم
به در خانه که شاید
تو بیایی ز در و
گره گشایی ز دلم...

بایگانی

باغ آسمان

جمعه, ۲۷ دی ۱۳۹۲، ۰۱:۴۸ ب.ظ

این روزهای بی تو ، به فردا نمی رسند 

این چشمه های تشنه به رؤیا نمی رسند 

هر روز می شتابم و این کوره راه ها

 هرگز ، به ابتدای تو حتی نمی رسند

 مانند رودها که گرفتار رفتن اند

 یکریز می روند و به دریا نمی رسند 

من ، شب ، شب است خانه ام ؛ ای باغ آسمان! 

آن میوه های کال تو آیا نمی رسند؟ 

این روزهای بی تو . . . نه ؛ خاموش می شوم 

این حرف ها به عالم بالا نمی رسند


قربان ولیئى_ ترنم داوودی سکوت

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی